گزارش " نگاهي به عملكرد ترانزيت خارجي كشور طي برنامه چهارم توسعه " توسط معاونت اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی منتشر شد.

در ادامه، گزیده ای از این گزارش می آید و در انتها نیز لینک فایل کامل گزارش آورده شده است. 

در این گزارش با توجه به موقعيت منحصر به فرد ترانزيتي كشور و لزوم بهره برداري درست و به موقع از فرصتهاي موجود، آمده است: تجهيز همزمان مبادي ورودي و خروجي كالا در شمال – جنوب و شرق – غرب كشور كه تكميل كننده كريدور هاي بين‌المللي است، مي تواند جايگاه واقعي ايران در صنعت ترانزيت را تحقق بخشد. همچنين وجود كشور تركيه و مرزهاي غربي كشور كه قاره آسيا را به اروپا متصل مي كند و نيز كشورهايي مانند عراق و افغانستان، پاكستان و هند كه نياز شديدي به ورود كالاهاي اوليه دارند، از پتانسيل هاي موجود در فعال كردن كريدور شرق – غرب كشور و افزايش ترانزيت كشور به حساب مي آيد.
در این گزارش هم چنین آمده است: مطابق اهداف تعيين شده در برنامه چهارم توسعه، پيش بيني شده بود كه ترانزيت كالاهاي خارجي كشور با رشد متوسط 7/3 درصد در سال مجموعاً به 06/18 ميليون تن برسد. اين در حالي است كه ترانزيت خارجي كالا طي مدت مذكور با رشد متوسط 2/16 درصدي به 52/28 ميليون تن رسيد كه 58 درصد بيش از اهداف مصوب برنامه چهارم توسعه مي باشد.
در قسمت دیگر گزارش آمده است: بررسي روند ترانزيت در كشور گوياي آن است كه ترانزيت گروه كالايي كارنه تير از سال1385 به بعد روند نزولي داشته كه علت آن را عمدتا مي توان در تغييركشورهاي مبدا و مقصد ترانزيت كشور جستجو نمود، بدين معنا كه از سال 1385 به بعد بيشترين ترانزيت به كشورهاي غير عضو در" كنوانسيون تير" صورت پذيرفته است. بروز بحران اقتصادي در اروپا و جهان و نيز كاهش تقاضا و مبادلات تجاري بين كشورهاي اروپايي و كشورهاي CIS، از مهمترين عوامل كاهش ترانزيت كالا از كشورهاي عضو "كنوانسيون تير" بوده است، ضمن آنكه حسب اطلاع بدليل اعمال تحريم هاي خارجي عليه كشور، شركتهاي حمل و نقل داخلي بخش قابل توجهي از ترانزيت كالاهاي خارجي در قلمرو (مرز به مرز) را كه قبلا توسط شركتهاي اروپايي و تركيه اي تا مرزهاي كشور صورت مي گرفت، انجام مي دهند.
این گزارش هم چنین می افزاید: در حالي كه براساس معيارهاي جهاني ميانگين بازده مفيد ماشين آلات و تجهيزات وسايط نقليه در اين صنعت حداكثر 8 سال است، متوسط عمر ناوگان حمل و نقل كشور بالاي 5/14 سال است كه اين خود عاملي در افزايش قيمت تمام شده صنعت حمل و نقل كشور محسوب مي شود. در واقع عواملي نظير هزينه، زمان، مسافت و امنيت معيار اصلي انتخاب و جذابيت مسيرهاي ترانزيتي و محوريت يا عدم محوريت ج. ا. ايران در امر ترانزيت است كه اميد مي رود با ارتقاي كمي اين شاخص‌ها، جايگاه واقعي كشور در صنعت ترانزيت در منطقه و نيز افزايش درآمد كشور از اين طريق حاصل شود.

دریافت فایل کامل گزارش